ਪੰਝੀ ਏਕੜ ਲਗਾਤਾਰ ਨਿਰਮਲ ਨੀਮ-ਪਹਾੜੀ ਜ਼ਮੀਨ, ਜੋ ਇੱਕ ਸੋਚੀ-ਸਮਝੀ ਸ਼ਰਨ ਵਜੋਂ ਵਸਾਈ ਜਾ ਰਹੀ ਹੈ — ਜਿੱਥੇ ਅਜੋਕਾ ਮਨੁੱਖ ਖ਼ਪਤਵਾਦ ਦੀ ਥਾਂ ਪਵਿੱਤਰ ਕਿਰਤ, ਸਾਫ਼ ਕੁਦਰਤ, ਅੰਦਰਲੇ ਠਹਿਰਾਅ ਤੇ ਸਾਂਝੀ ਪਰਿਵਾਰਕ ਸੰਭਾਲ ਨੂੰ ਮੁੜ ਅਪਣਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਇੱਕੀਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਇੰਟਰਨੈੱਟ, ਵਧੇਰੇ ਮਸ਼ੀਨੀਕਰਨ ਤੇ ਪਦਾਰਥਕ ਸਹੂਲਤਾਂ ਨੇ ਬੇਮਿਸਾਲ ਆਰਾਮ ਤਾਂ ਦਿੱਤਾ, ਪਰ ਇਸ ਅੰਨ੍ਹੀ ਦੌੜ ਨੇ ਚੁੱਪ-ਚਪੀਤੇ ਉਹ ਸਭ ਖੋਖਲਾ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਜੋ ਮਨੁੱਖੀ ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਪਵਿੱਤਰ ਸੀ। ਸਾਡਾ ਭੋਜਨ, ਮਿੱਟੀ, ਹਵਾ, ਸ਼ੁੱਧ ਪਾਣੀ, ਮਾਨਸਿਕ ਸੰਤੁਲਨ, ਆਪਸੀ ਰਿਸ਼ਤੇ ਤੇ ਉਹ ਪੁਰਾਣਾ ਸਮਾਜਿਕ ਤਾਣਾ-ਬਾਣਾ — ਸਭ ਡੂੰਘੇ ਸੰਕਟ ਵਿੱਚ ਹਨ।
ਅੱਜ ਨਿੱਕੇ ਬੱਚਿਆਂ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਬਜ਼ੁਰਗਾਂ ਤੱਕ, ਦੁਨੀਆ ਭਰ ਦੇ ਲੋਕ ਮਾਨਸਿਕ ਥਕਾਵਟ, ਲੰਮੀਆਂ ਬਿਮਾਰੀਆਂ ਤੇ ਰੂਹਾਨੀ ਖ਼ਾਲੀਪਣ ਦਾ ਸ਼ਿਕਾਰ ਹੋ ਰਹੇ ਹਨ। ਰਵਾਇਤੀ ਸੰਸਥਾਵਾਂ ਇਸ ਸੰਕਟ ਅੱਗੇ ਬੇਵੱਸ ਜਾਪਦੀਆਂ ਹਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਧਨ, ਵਿਖਾਵੇ ਤੇ ਉੱਪਰਲੇ ਰੁਤਬੇ ਦੀ ਬੇਅੰਤ ਦੌੜ ਜੀਵਨ ਦੇ ਹਰ ਪੱਖ ਉੱਤੇ ਭਾਰੂ ਹੈ।
ਸਿਰਜਣਾ ਪਿੰਡ ਕੋਈ ਸ਼ਹਿਰੀ ਹਾਊਸਿੰਗ ਕਾਲੋਨੀ, ਈਕੋ-ਰਿਜ਼ੌਰਟ ਜਾਂ ਵਪਾਰਕ ਜਾਇਦਾਦ ਸਕੀਮ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਇਹ ਉੱਚੇ ਆਦਰਸ਼ਾਂ, ਠੋਸ ਸੱਚ ਤੇ ਅਸਲ ਅੰਦਰਲੀ ਸ਼ਾਂਤੀ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਇੱਕ ਸੋਚਿਆ-ਸਮਝਿਆ, ਸੁਚੇਤ ਭਾਈਚਾਰਾ ਹੈ — ਉਨ੍ਹਾਂ ਸਿਆਣੇ ਲੋਕਾਂ ਲਈ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸੋਚ ਆਮ ਸਮਾਜਿਕ ਢਰ੍ਹੇ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਉਹ ਭੌਤਿਕ ਤੇ ਰੂਹਾਨੀ ਨਕਸ਼ਾ, ਜੋ ਹਰ ਏਕੜ, ਹਰ ਚੁੱਲ੍ਹੇ ਤੇ ਹਰ ਸਾਂਝੇ ਫ਼ੈਸਲੇ ਨੂੰ ਸੇਧ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਅਜਿਹਾ ਕਾਰਜ ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਬਣਾਉਣਾ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਾ ਕੰਮ — ਹੱਥੀਂ, ਹੁਨਰ ਵਾਲਾ ਜਾਂ ਦਸਤਕਾਰੀ — ਬਰਾਬਰ ਸਤਿਕਾਰ ਪਾਵੇ। ਇੱਥੇ ਵਿਹਲੇਪਣ ਲਈ ਥਾਂ ਨਹੀਂ; ਹਰ ਵਸਨੀਕ ਖੇਤੀ, ਡੇਅਰੀ, ਰਸੋਈ ਜਾਂ ਪ੍ਰਬੰਧਕੀ ਕੰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਹਿੱਸਾ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਦਿਮਾਗ਼ੀ ਤੇ ਸਰੀਰਕ ਕੰਮ ਵਿਚਲਾ ਝੂਠਾ ਵਿਤਕਰਾ ਮਿਟ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਰਸਾਇਣਕ ਪ੍ਰਦੂਸ਼ਣ ਤੋਂ ਪੂਰੀ ਆਜ਼ਾਦੀ। ਸਾਰਾ ਭੋਜਨ ਬਿਨਾਂ ਬਣਾਉਟੀ ਕੀਟਨਾਸ਼ਕ ਤੇ ਯੂਰੀਆ ਦੇ ਉਗਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਕੁਦਰਤੀ ਤੌਰ ਉੱਤੇ ਮਿੱਠਾ ਖਣਿਜ ਭਰਪੂਰ ਟਿਊਬਵੈੱਲ ਪਾਣੀ, 100% ਜੜ੍ਹੀ-ਬੂਟੀ ਸਾਬਣ ਜਿਸ ਨਾਲ ਨਿਕਲਿਆ ਪਾਣੀ ਖੇਤਾਂ ਨੂੰ ਸਿੰਜਦਾ ਹੈ, ਆਫ਼-ਗਰਿੱਡ ਸੋਲਰ ਤੇ ਬਾਇਓਗੈਸ ਊਰਜਾ, ਤੇ ਇੱਕ-ਵਾਰੀ ਪਲਾਸਟਿਕ ਉੱਤੇ ਪੂਰੀ ਰੋਕ।
ਹਰ ਰੋਜ਼ ਸੂਰਜ ਚੜ੍ਹਦੇ ਯੋਗ ਨਿਦਰਾ ਤੇ ਪ੍ਰਾਣਾਯਾਮ, ਆਤਮ-ਚਿੰਤਨ ਤੇ ਮੌਨ ਲਈ ਛਾਂਦਾਰ ਸ਼ਾਂਤ ਕੁਟੀਆਂ, ਤੇ ਸ਼ਾਮ ਦੇ ਮਿੱਠੇ ਸ਼ਾਸਤਰੀ ਰਾਗ — ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਸੰਗੀਤ ਮਨ ਦੀ ਥਕਾਵਟ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਘੋਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
100 ਬਰਾਬਰ ਹਿੱਸੇਦਾਰਾਂ ਦੀ ਰਜਿਸਟਰਡ ਸੁਸਾਇਟੀ, ਜੋ 67% ਲੋਕਤੰਤਰੀ ਸਹਿਮਤੀ ਨਿਯਮ ਨਾਲ ਚੱਲਦੀ ਹੈ। ਬਿਮਾਰੀ ਜਾਂ ਬੁਢਾਪੇ ਵਿੱਚ ਮੁਫ਼ਤ ਇਲਾਜ ਤੇ ਸੇਵਾ ਇੱਥੇ ਬੁਨਿਆਦੀ ਨੈਤਿਕ ਫ਼ਰਜ਼ ਹੈ, ਨਾਲ ਹੀ ਵਾਧੂ ਆਮਦਨ ਦੀ ਬਰਾਬਰ ਵੰਡ।
ਸਿਰਜਣਾ ਪਿੰਡ ਦੀ ਥਾਂ ਇਤਫ਼ਾਕ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਚੁਣੀ ਗਈ। ਜ਼ਿਲ੍ਹਾ ਹੁਸ਼ਿਆਰਪੁਰ ਦੀ ਨੀਮ-ਪਹਾੜੀ ਕੰਢੀ ਪੱਟੀ ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਉਪਜਾਊ ਮੈਦਾਨਾਂ ਤੇ ਸ਼ਿਵਾਲਿਕ ਦੀਆਂ ਤਲਹਟੀਆਂ ਵਿਚਾਲੇ ਸ਼ਾਂਤ ਸੰਧੀ-ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਕੁਦਰਤੀ ਜੰਗਲ ਨਾਲ ਲੱਗਦੇ ਹਨ।
ਸੰਘਣੀ ਸਨਅਤੀ ਖੇਤੀ ਵਾਲੇ ਇਲਾਕਿਆਂ ਦੇ ਉਲਟ, ਇਸ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਅੱਜ ਵੀ ਮਿੱਠੇ, ਪ੍ਰਦੂਸ਼ਣ-ਮੁਕਤ ਪਾਣੀ ਦੀ ਬਖ਼ਸ਼ਿਸ਼ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਕਿਸੇ ਰਸਾਇਣਕ ਸਫ਼ਾਈ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ; ਨਾਲ ਹੀ ਸਾਫ਼ ਪਹਾੜੀ ਹਵਾ ਤੇ ਖਣਿਜ ਭਰਪੂਰ ਮਿੱਟੀ। ਪੂਰੇ 25 ਏਕੜ ਦੁਆਲੇ ਉੱਚੀ, ਮਜ਼ਬੂਤ ਜਾਲੀਦਾਰ ਵਾੜ ਹੈ, ਤਾਂ ਜੋ ਮਨੁੱਖੀ ਜੀਵਨ ਤੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਦਾ ਜੰਗਲੀ ਜੀਵਨ ਸ਼ਾਂਤੀ ਨਾਲ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਰਹਿ ਸਕਣ।
ਪੱਕੀ ਸ਼ਾਂਤੀ ਨਾਲ ਰਲ ਕੇ ਰਹਿਣ ਲਈ ਨੈਤਿਕ ਸਪਸ਼ਟਤਾ, ਡੂੰਘੀ ਸਹਿਣਸ਼ੀਲਤਾ ਤੇ ਸਾਂਝੀ ਜਵਾਬਦੇਹੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਸਾਂਝੀਆਂ ਥਾਂਵਾਂ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਸਥਾਗਤ ਜਾਂ ਰਸਮੀ ਧਾਰਮਿਕ ਢਾਂਚਾ ਨਹੀਂ। ਹਰ ਵਸਨੀਕ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਘਰ ਦੀ ਨਿੱਜਤਾ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਸ਼ਰਧਾ, ਅਰਦਾਸ ਤੇ ਸਾਧਨਾ ਦੀ ਪੂਰੀ ਆਜ਼ਾਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਸਾਰੀਆਂ ਪਰੰਪਰਾਵਾਂ ਦੀਆਂ ਚੰਗੀਆਂ ਸਿੱਖਿਆਵਾਂ ਦਾ ਸਤਿਕਾਰ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਜਾਤ, ਸਮਾਜਿਕ ਦਰਜੇ, ਮੱਤ, ਨਸਲ ਜਾਂ ਰੰਗ ਦੇ ਆਧਾਰ ਉੱਤੇ ਵਿਤਕਰੇ ਪ੍ਰਤੀ ਸਿਫ਼ਰ ਸਹਿਣਸ਼ੀਲਤਾ। ਹਰ ਵਸਨੀਕ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਮਾਂ-ਬੋਲੀ ਬੋਲਣ, ਆਪਣੀ ਪਸੰਦ ਦਾ ਪਹਿਰਾਵਾ ਪਾਉਣ ਤੇ ਆਪਣੀ ਵਿਰਾਸਤ ਮਨਾਉਣ ਦਾ ਪੂਰਾ ਹੱਕ ਹੈ।
ਕੋਈ ਪ੍ਰਧਾਨ ਜਾਂ ਕਾਰਜਕਾਰੀ ਟਰੱਸਟੀ ਇਕੱਲਾ ਪਿੰਡ ਦੇ ਉਪ-ਨਿਯਮ ਨਹੀਂ ਬਦਲ ਸਕਦਾ। ਹਰ ਵੱਡੀ ਨੀਤੀ ਲਈ ਹਫ਼ਤਾਵਾਰੀ ਇਕੱਤਰਤਾ ਵਿੱਚ 100 ਮੈਂਬਰ ਪਰਿਵਾਰਾਂ ਦੀ ਦੋ-ਤਿਹਾਈ (67%) ਸਹਿਮਤੀ ਲਾਜ਼ਮੀ ਹੈ।
ਸਿਰਜਣਾ ਪਿੰਡ ਦਾ ਭੌਤਿਕ ਰੂਪ: 25 ਏਕੜ ਵਿੱਚ ਫੈਲੀਆਂ 35 ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਜੁੜੀਆਂ ਵਿਵਸਥਾਵਾਂ।